Promena košarke počela je sa njim!

Robert Li Petit junior, poznatiji kao Bob Petit, preminuo je u 93. godini u Nju Orleansu. Reč je o jednom od pionira NBA lige, gde je u ranijim godinama važio za jednog od najboljih strelaca. Uz to je i prvi MVP u istoriji takmičenja i član Kuće slavnih.

Upravo je tokom studija izgradio reputaciju jednog od najboljih košarkaša u univerzitetskoj konkurenciji, a potom je napravio korak ka NBA ligi. Tamo je proveo svih 11 sezona u dresu Hoksa, a nijednom nije propustio izbor za Ol-star utakmicu.

Jedina titula Hoksa stigla uz Petita

Petit je predvodio tim do šampionskog prstena 1958. godine, kada su Hoksi u finalu savladali tada moćne Boston Seltikse. To je do danas ostala jedina NBA titula u istoriji franšize.

Godinu dana kasnije Petit je osvojio i MVP priznanje, dok je čak četiri puta bio MVP Ol-star utakmice. Isti broj priznanja u toj kategoriji kasnije je ostvario samo Kobi Brajant.

Petit je svoju karijeru gradio u eri u kojoj su NBA terenima dominirali velikani poput Vilta Čemberlena, Bila Rasela, Oskara Robertsona i Eldžina Bejlora. Ipak, njegova generacija igrala je u vremenu kada NBA utakmice još nisu bile široko dostupne televizijskoj publici, dok je Petit nastupao za ekipu sa manjeg tržišta, zbog čega njegovu veličinu nije mogla da prati šira publika.

The NBA family mourns the passing of Naismith Hall of Famer Bob Pettit, a two-time NBA MVP and a member of all four NBA Anniversary Teams. He raised the bar for excellence as the league’s first MVP, first 20,000-point scorer and first four-time All-Star Game MVP. His iconic… pic.twitter.com/y9CIxazjP5

— NBA (@NBA) September 24, 2026 

Bio je ispred svog vremena

Sa 206 centimetara i 93 kilograma, Petit je predstavljao izuzetno snažnog igrača na poziciji krilnog centra, iako se taj izraz tada još nije koristio u košarci.

Mogao je da igra i na poziciji centra, a posebno se izdvajao načinom igre. Bio je među prvim visokim igračima koji nisu zavisili isključivo od igre leđima prema košu. Uz to, Petit je retko propuštao utakmice tokom karijere.

Od rukija godine do najboljeg strelca lige

Petit je 1955. godine proglašen za rukija godine, u poslednjoj sezoni Hoksa u Milvokiju, pre nego što se franšiza preselila u Sent Luis.

Već naredne sezone osvojio je MVP priznanje, a sezonu je završio kao najbolji strelac lige sa prosekom od 25,7 poena po utakmici. Još jednom je bio najbolji strelac NBA lige 1959. godine, kada je prosečno postizao 29,2 poena.

Karijeru je završio posle sezone 1964/1965, sa prosekom od 26,4 poena i 16,2 skoka po utakmici. U tom trenutku bio je najbolji strelac u istoriji NBA lige sa 20.880 poena, dok je sa 12.849 skokova zauzimao drugo mesto u istoriji.

Kuća slavnih i trajno nasleđe

Petit je 1970. godine primljen u Nejsmitovu memorijalnu košarkašku Kuću slavnih.

Time je postao jedan od samo trojice igrača sa Univerziteta Luizijana Stejt koji su dobili to priznanje, uz Pita Maraviča i Šakila O’Nila.

Ispred domaće dvorane LSU nalaze se bronzane statue Petita i O’Nila, dok je univerzitet povukao iz upotrebe njegov dres sa brojem 50. Isti potez napravili su i Hoksi, koji više ne koriste broj 9 koji je Petit nosio tokom karijere.

Vest o njegovoj smrti potvrdio je Univerzitet Luizijana Stejt, koji je Petit pohađao.

0

0