Čovek koji se igrački, ali i trenerski afirmisao na Banjici kasnije je radio i u Liteksu, ostaće upamćen po senzaciji koju je napravio sa ‘lavovima’.

Povezane vesti

Kao igrač se potvrdio u jednoj od najboljih generacija Rada sa kojom je igrao na glavnoj sceni u Jugoslaviji, a zatim i Kupu UEFA sa Olimpijakosom, koji je eliminisao „građevinare“ čijom odrbranom je komandova Čedomir Đoinčević (57). Prepoznatljiv po bradi i britkim startovima bez premca, temperamentu kao pravi kapiten postao je zaštitni znak ekipe sa Banjice. Posle je otišao u Selgiroš (Portugalija) i za tri godine postao ljubimac, ali je zbog povrede kolena završio karijeru 1994. godine.

FOTO: STARSPORT

Ostao je veran Radu i krenuo da radi kao pomoćni trener, a onda je došao inostrani angazman u Liteksu. I menjao je posle samo jedne sezone klupe Vojvodine, Zemuna i Rada.Pravi potez je povukao prelaskom 2005. godine u Železnik sa kojim je osvojio Kup Jugoslavije pobedivsi u finalu Crvenu zvezdu. Nastavio je zatim svoju misiju u Bežaniji i Voždovcu, a poslednji posao kao trener imao je u Laktašima pre osam godina. Od tada de Đoincevic posvetio individualnim treninzima sa talentima i privatnom biznisu u Vraniću.

Ponekad poseti Banjicu i druži se sa veteranima iz njegovog „zlatnog doba“.