„Nogomet je moj život!“ – Stjepan Bobek-Štef

1941. – Rođen je Marijan Kosić, hrvatski motociklistički šampion. Sa 25 godina je počeo da se takmiči na moto trkama. Prvi nastup je zabeležio u Rijeci na motoru Dukati klase 175 ccm kada osvaja osmo mesto. Godinu dana kasnije, u Banja Luci, ostvaruje dve pobede u dve klase. Već 1968. godine osvaja prvi naslov prvaka Jugoslavije u klasi 250 ccm. On je jedini vozač koji je osvojio tri „Zlatne kacige“. Nakon 1977. godine, proglašen je za najboljeg vozača Auto moto saveza Hrvatske. Na 11. trci „Oslobođenje Rijeke“, 1972. godine, ostvario je dvostruki trijumf (175 i 250 ccm) i postavio apsolutni rekord staze u vremenu 1h23’2” sa prosečnom brzinom 129,49 km/h. Na žalost, 1992. godine, na Grobničkom polju je vozio poslednju trku. Nastradao je u opasnom „zagrebačkom zavoju“ i doživeo tešku povredu glave. Njegova karijera i dotadašnji život su pošli drugačijim, težim tokom. Preminuo je nakon devet godina.


1982. – Rođen je Živko Gocić, srpski vaterpolista. Karijeru je započeo u Partizanu da bi preko Niša, Ortiđa, moskovskog Dinama, italijanske Latine i ponovo Partizana, od 2011. godine prešao u mađarski Solnok i postao ljubimac navijača. Od decembra 2013. godine je preuzeo kapitensku poziciju vaterpolo reprezentacije Srbije od bivšeg kapitena Vanje Udovičića i, nakon osvojenih mnogobrojnih zlatnih medalja na Evropskim, Svetskim prvenstvima, Svetskoj ligi, Mediteranskim igrama i Svetskom kupu, konačno doveo naše „delfine“ posle dve bronzane olimpijske medalje i do toliko očekivanog zlata na ovogodišnjim Olimpijskim igrama u Riju. Koliko je to bio značajan trenutak, svedoči i poneka suza koja mu se „otela“ dok je stajao na pobedničkom postolju sa zlatnom medaljom na grudima.

2004. – Na OI u Atini, odigrane poslednje rukometne utakmice u grupnoj fazi takmičenja. Slovenija – Južna Koreja 26:23, Hrvatska – Španija 30:22, Rusija – Island 34:30, Francuska – Nemačka 27:22, Mađarska – Grčka 26:22 i Brazil – Egipa 26:22. Četvrtfinalisti su Hrvatska, Nemačka, Grčka, Španija, Južna Koreja, Mađarska, Francuska i Rusija.

2010. – Preminuo je Stjepan Bobek, bivši jugoslovenski i hrvatski fudbaler i fudbalski trener. Sa trinaest i po godina je zaigrao za nižerazredni klub Viktorija. U Partizan je došao 1945. godine i ostao sve do 1959. U tom periodu je odigrao 468 utakmica i dao 403 gola. Njegov poslednji pas je, uglavnom, bio „pola gola“ a njegovo „rolanje“ lopte i „zlatna peta“ su postali njegov zaštitni znak, njegova lična tvorevina. Za reprezentaciju Jugoslavije je odigrao 63 utakmice i postigao 38 golova. Bio je učesnik dva Svetska prvenstva – u Brazilu 1950. i u Švajcarskoj 1954. godine, kao i na Olimpijskim igrama u Londonu 1948. i u Helsinkiju 1952. godine. Kao fudbaler Partizana osvojio je dva prvenstva i četiri kupa a kao trener, imao je još bolje rezultate. Pet šampionskih titula (tri sa Partizanom i dve sa Panatinaikosom), dva kupa (grčki i tuniski) i jedno prvo mesto u drugoj saveznoj ligi Jugoslavije sa Vardarom. Za najboljeg fudbalera Partizana svih vremena je izabran 1995. godine. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Pripremio: Ivan Gajin